Author Topic: بلوچی ؤ کتابی وشین کسہ پہ بلوچی زبانء  (Read 1051 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline MirAskaniBaluch

  • بلوچی باز جوانیں بتل
  • Balochi Group
  • *
  • Posts: 276
  • Karma: 15
  • Love Is My Life Style
    • آسکانی وبتاک بلوچستان
حضرت عیسی علیہ الصلاۃ و السلام
یک رندے پہ سفرے شوت، ؤ یک ھمراھے گونئتی،

یک میتگی نزیکے شوت انت ؤ واجہء وتی ھمراھا گوشت کہ برو  چہ اے میتگء سئ3 جوئ نگن پچ گر ؤ بیا.

ھمراہ شوت ؤ گوشتی واجہء شمارا سلام کتگ ؤ گوشتگی سئ جوئ نگن بدیت،

دراھینان واجہ دوست ات ؤ جنینان زوت زوتء سئ جوئ نگن پتگ دات اش قاصدء ؤ راھی بیت انت،

یک جاگاھے رسئت انت ؤ واجہ گوشت تو ادا انتظار بکن من پہ دست حاجتے روان،  ھنچو کہ واجہ شوت اے مردا شودیگ ات ؤ یک جوی نگنے وارتی،

خیر اشان شوت انت یک جاگاھے دم اش کت ؤ واجہء گوشت بیا نگنان ورین، وھدے کہ مردا نگن چہ چادر سرا بستگئت انت پچی کت انت وجہء دیت یکے گار ان اے و دو نگن ات آ دگہ یکے کج انت تو وارتگ پرچا کہ ھمے دو نفرئت انت مردا گوشت نہ من نہ وارتگ واجہء زانت کہ ھمئشی وارتگ بلے ھچی نہ گوشت.

خیر پدا راھی بیت انت ؤ دیت اش کہ سئ 3 گوھر قیمتی ڈوک انت،

واجہ گوشت یکے منئیگ ان ؤ یکے تئیگ ان آ دگہ یکء بل ؤ برین کہ یک نفرے یکے چہ گیشتر زورت نہ کنت کہ گران انت،

مردا گوشت کہ من آ دگہ یک نہ رنبینان کہ اولاک اش گون نیست ات کہ پہ اولاک اش بلڈ انت،
واجہ گوشت شر ان منی ھوں تئیگ ان من نہ زیران منء پہ کار نہ ھنت تو اش بزیر ؤ واجہ تنھا شوت ؤ آ مرد ھمے ڈوک کہ گوھر قیمتی انت نشت انتظار کت کہ یک سوار ؤ اولاکے بیئیت من اش لڈان ؤ بران اش.

سئ سوار آتک کہ دوزئت انت ؤ مرد اش وت ڈوکان دیت ؤ اوشتات ؤ جست اش گپت مردا جواب دات انت ؤ آ دوزان گوشت شر ان ما تئ ڈوکان رسین ان پہ تئ گیسء بلے تو برو پہ ما چی میتگء ورگ بیار کہ ما شودیک ان.
بلے دوزانی نیت خراب ات ؤ مرد اش سل سل چار ات ؤ مردا شک کت ؤ زانتی کہ اشانی نیت خراب ان.

خیر مرد شوت ورگی پچ گپت ؤ ورگانی زھر مان کت انت کہ بلی اشے مئر انت ؤ مردمانی جان ھوں چر اے دوزان چٹ ایت ؤ من ڈوکان پہ ھمشانی اسپ لڈان ؤ بران اش وتئ لوگء.

بلے مرد ھنچو کہ پہ ورگ آرگء شوت اے دوزان شور کت کہ اے مرد ھنچو  ورگان بیار ایت ما اشیء گردن جنے ؤ کشئنی ؤ گوھر قیمتیان وت زیر ان.

مرد ھنچو کہ آتک اشان مردے گردنء یک زجمے جت ؤ سر اش جدا کت،
مردان ورگ وارت انت اے ھوں ھما جاگہء مرت انت ؤ گوھر قیمتی کسی نصیبء نہ بیت انت.

واجہء پدا چہر کت ؤ دیتی اوھو اے منی ھمراہ مرتگ ؤ دگہ سئ نفر ھوں ھمشی گورا مرتگ گوں واجہ کسہ زانت کہ پہ ھمے گوھر قیمتیانی خاطرا مرتگ انت.





مرد کہ بے براتٰ شان کنت میری
جن کہ بے جودا سنبہ ایت سیری
عاقبت  یک روچۓ  ردۓ زیر ایت