Author Topic: سان،ءُ لبزانکی سان  (Read 3158 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline Asghar Zaheer Baloch

  • Baluchi Nadkaar بلوچی ندکار
  • ***
  • Posts: 203
  • Karma: 26
سان،ءُ لبزانکی سان
« on: August 16, 2015, 03:41:12 PM »

                                                                                        سان،ءُ لبزانکی سان
ماں دنیاءَہمک ہما شئے کہ تریں جانءُ وجودےءِ واہند انت،آالمءَ وڑے ناں وڑےءَ سان زوریت۔بلئے آ دگہ گپ یے کہ کئے چِہ وڑ ہمیشیءِ درشانءُ درانگازءَکنتءُ کئے چِہ پیم سرپد بیت۔
سان زورگءِدورنگ انت کہ یکے بدیں ہِلّت ءُ تورشت کہ تاوان باراَنت،دومی شریں کار ءُ کِردءُ شادمانیءِپیشدارگ انت۔من اے سانی درشانءَچار بہرءِتہاونڈ کنان۔یکے
زبان دار کہ بنی آدم ءِ جندانت،دومی نیم زبان دار کہ آدگہ ساہ دار انت کہ سئوت اش است بلئے ما آہانی بولی آں سرپد نباں۔سیمی دریا،کور،درچک،دار،کشار،پُل ءُ دگہ انچین انت کہ زبان اش نیست بلئے گپ کن انت،چارمی کوہ،کوچگ،گیابان،بان ،دیوال ،چاتءُ ڈگار انت کہ زبان اش نیست بلئے سان زور انتءُ وتی سانءِدرشانءَ
Add caption
ہم کن انت۔
چارمی بہرءِ سان زورگءُ درشان ءِ کہ من گپ کتگ۔آ چو اے وڑ انت کہ اگں کچائیں دیول ءُ بان یے ءِبُن آپ دار بہ بیت تہ آ الم سان زوریت۔ءُ کم کم ءَ ڈُرانءَیک روچے کپیت۔ ہمے پیم ءَ چات اِنت۔اگں چات یے ءِ کش ءُ گورا مدامی آپ مُچ بہ بیت ،تہ آ ہم   سان زوریتءُ رِچان بیت۔ہمے کپگءُرِچگ آئیءِ درشانءُ درانگاز انت۔ ادا سان ءِ اولی بزاں تاوانی رنگ کار کنگءَ انت۔بلئے ہمے آپءَپکاءِ بانءُدیوالءَہمنچو گیشتر بہ جن ئے،تہ آئیءِ سان گیشتر نپءُ سیت بکش بیت۔ءُ آئیءَمھکم کنت۔ ہمے مھکمی آئیءِدرشان انت۔ادا سان ءِدومی رنگ کار کنگءَانت۔
کوہ،کوچگ،گیابانءُڈگار ہئورءَپدجلواہ ناکءُزیبدار بنت،سبزءُ آباد بنت۔کہ چراہانی   چارگءَچم اوں سان زورانت۔ اے ہم وتی درشان ءَسبزءُ آبادیءِ رنگءَکن اَنت۔ اگں ہئورءُ باران مہ بیتءُ ایشاں آپءُ ساپیں گوات مہ رسیت،تہ بچار کہ چو مرمرانکیں چراگءَبے رژن بنتءُ پدا دل نہ گشیت کہ آہانی نیمگا بچار۔اے آہانی بدیں سان زوریءِدرشان اِنت۔لہتیں انچیں شئے است کہ آچہ ابرمءِدلکشی آں سان زور انتءُ وڑ وڑاوتی درشانءَکن انت۔ءُ لہتیں انچیں جاور است انت کہ چراہاں چہ جان دارءُ بے جان،سان زورانتءُوتی درشانءُدابءَگوں ابرمءِبکشاتگیں سئوتءُداب ءُپیشداراں کن انت۔
ماہکانءِجلواہءَدریاسان زوریتءُوتی مستیءِدرشانءَ گوں چولاں کنت۔چولاں چو ستکگیں عاشق یے ءِدلءِ توار گون بیت۔شپءَکہ گوات وتی سروزءَدریاءِسربرءَساز کنت،گرا یک انچیں تاہیر بکشیں چاڑے ءَگوں دُچار کپیت کہ مبارگ قاضیءِبے گناہیں گناہاں گیشتر کنت۔ ہمے آئیءِبے زبانیں زبانءِدرشانءُ داب انت۔بلئےوہدے ہمےایمنیءِ سئوتءَگشوکیں دریاءَشِرتگءُتوپان مان تریننت،گرا آ ہچ پجہ نیاریتءُ وتی سان ءِ درشانءَبدیں رنگےءَکنت۔
ہئورءَکہ کئورءُشیپ آپ کار انت۔گرا اے ہم یک تہرےءِسان زوری انت۔ہارءُ ہیروپانی ژیمبگءُ ملگانی توار آہانی بے زبانیں زبانءُدرشان انت۔
درچک،کشارءُپُل ہئورءَیاکہ شپءَ گواتءِامبازاں روانت۔گراچہ گواتءُہئورءِسانءَ انچیں وش ملگءُ ناچ کن انت ،سازءُ زیمر جن انت کہ مردم ءِتب وش بیت۔ من کسانیءَگزانی توار سک گوش داشتگ انت۔ گز چونیں وشیں سئوت گُش انت ءُ وتی ابرمی سانءُوشیءِدرشان ءَ کن اَنت۔اے وہدءَکہ گزءُ گورونڈیں کہور سئوت گش انتءُکہورچہ وشیءَوتی چلمبیں شنگراں چلنڈین انت،گرا چہ دردءِ سانءَکپوتءُشانتوانی ناکوفیضک ئیں دل کجا دارگ بنت۔
انچو گشئے اے دنیا یک مکتب یے ءُ درست وتی وتی کاراں دلگوش انت کہ واجہیں ابرم دلگران مہ بیت۔
اگں یکے درچک یے ءَداسءُ تپریے بہ جنت،گرا ہما درچک ٹپ بیتءُ چرائیءِکُنٹءَ آپ یا شیرگءُدگہ چیز درکئیت۔ٹپ بوہگ آئیءِ سان زورگ انتءُآپ یا شیرگ درشان انت۔
تو بچار آزمانءَکہ جمربیت ءُبیگہ آں مرگ کہ آزمانءِدیما پرگولیءُچوَکی کن انت۔ گرا آہانی تواراں دگہ دابیں چاڑءُماراشتءِوشی یے بیت۔
تو بچار کجام یک سُرندگ یے ،چہ موسمءِمٹانکیءَ،چہ وشیءِدرشانکیءَ ،غم،درد، تُن ءُ دگہ سبب یےءَوتی توارانی تہا بدلی کارایت۔اسلءَ اے ہما موسمءُ جاورءِ چاڑاں چہ
سان زور انتءُ وتی درشانءَکن انت۔
مادگءَ کہ پرام بیت گرا چہ بانسگءِ توارءَد ہکان زانت کہ ایشیءَپرام اِتگ۔ شما یک چیزے چاراِتگ کہ گولوءِ کُچِکءِ توارانی تہا وہد وہدءِسرا چون چونیں بدلیءُ سدلی کا انت؟اسل اے کجام یک جاورءُ چاڑےءَچہ سان زورانتءُوتی درشانءَکن انت۔
بنی آدم کہ ابرمءُ قدرتءَ پہمءُ گیشتریں زانگ یے بکشاتگ(چوناہا ہمک سُرندگ وتی وت ماں وتی بولی آں سرپد بنت۔ تو یک گِسی مُرگ یےءِدیماکمودان بہ ریچءُبچار آ وتی ہمراہاں توار کنتءُ درست میدان بنتءُکا انت)۔وتی ہمک غمءُوشی،ءُ زندءِدگہ جیڑہءُ جنجالاں چہ سان زرتگیں درشانءَ گوں بازیں جبزگءُ بید جبزگی رنگءَدیما کاریت۔کسے اگں شریں چاگرد،دیوانءُمردمانی تہا نندایت گرا شریں سان زوریتءُ آہانی درشان ءَدومیءَ را نپءُ پائدگ دنت۔اگں بدیں دیوان ءُ چاگردےءِ دستءَکپیت۔
گرا آئی ءِ سان دومیءُ وتا  تاوانءُ زیان دئیگءِسبب جوڑ بیت۔ اے سان آنی درشان
گوں ہما کارءُکِردءِ تہرءَسیادی دار اَنت۔
انسان ءِ دماغ سکیں نازرکیں چیزے۔پمشکہ آ زوت سان زوریت۔  چہ نازرکیءَ،چہ زیبءُ جلوہءَ۔چہ کجام شریں کارکُرت یےءَ،چہ ابرمءِ ہمک براہءُ شررنگی ءِ بالادءَ آ سان زرت کنت۔چہ کسانکیں چیزےءَ دی آسان زرت کنت۔
گرا انسان وتی ہمے زرتگیں سانءِ درشانءَ عکسکاری،شاعری، سازندہی،گشندہی، ناچءُ دگہ بازیں ازم کاری آنی رنگءَوتی بوجاءَ سُبک کنگءِ حاترا دیما کاریت۔
اسلءَاے درست ابرمءِشادمانیءِ پیشدار اَنت۔
لبزانک پہ سان زوریءِ درشانءَ یک انچیں پڑے کہ بازیں تکءُ پہنات آں چاگرد کنت۔ءُشاعرءُ نبشتہ کار چہ یکے دومیءَ المءَ سان زوریت۔بلئے کسےءَ کہ جست بہ کن ئےتہ نہ منوک بیت۔( درست بلکن چش نہ اَنت)۔
من بازیں گُلگدارانی تہا ونتگ کہ اگں دیم ئے مردم آئیءَ جست بہ کنت کہ تو لبزانک پِڑءَچہ کئے سان زرتگ۔گرا آ ہما دمانءَ گوں اجکہی گشیت کہ ”ناں!بابا من چہ کسءَ سان نہ زرتگ“انچو گشئے آ ایشیءَ پہ وت عیبءُمزنیں دُزی ے سرپد بیت۔حالانکہ اے ابرمی راستی یے۔ ڈنی دنیاءَ نزاناں ،بلئے بلوچ آنی تہا اے گونگی سک باز انت۔ءُ ایشیءَ ڈوبارگءِ یک لیکہءُ مئیل یے ودی کتگ۔من برے  سک دل کہت بوتگوں کہ چہ مزن مزن ایں نبشتہ کارءُ زانت کارانی دپءَ ہمے گپ ڈوبارگی گوناپءَ اش کتگ۔
کہ ”پلانیءَ چہ پلاں ڈنی شاعرءَ سان زرتگ“۔
اڑئے!اے نوں شاعرے یا گشندہ یے؟اے وا پلانیءِ نقلءَ کنگءَ انت۔“۔حالانکہ  افلاطونءَاِزمءَ را نقل گشتگ۔ارسطوءَ اوں درستیں اِزم زندگیءِ نقل گشتگ اَنت۔ ءُ آہانی بازیں رندگیراں اے گپ اوں منّ اِتگ۔پرچاکہ نقل(من وانگ جاہءِ چکاس آنی نقلءِ گپءَ نہ اوں،چو مہ بیت کسے نقلءَ گرگ بہ بیتءُ پدا منی نامءَ دیما بیاریت)۔ کنگءِ عادت انسانءَ چہ ابرمءَ گون انت۔ہمے پیمءَ سان زورگ بدیں گپءُ عیب یے نہ انت۔ اگں چُش مہ بوتیں گرا اے پگر،فلسفہءُ لیکہ اے رنگءَ پما سر نہ بوتگ اتنت۔س سان زورگ یک یےءِ لیکہءُ کاراں دیما برگءِ راہ ءُ در،نیمونءُ نامہ ہم بوت کنت۔
یکے چہ دومیءَ سان زرتگیں نبشتہ کار،سائنس دان،عکس کار،گشندہءُ دگہ دگہ۔۔۔۔ایشانی بازیں درور است اَنت۔بلئے لہتیں من پہ گپءِ گشینگءَ ادا نقل کناں۔
چوش کہ لیسنگءَ چہ ارسطوءُ شیکسپئیرءَ سان زرتگ،ڈرائیڈنءُپوپءَ چہ بولوءَ سان زرتگ،گوئٹےءَ چہ روسوءُ اسپنوزاءَ سان زرتگ،علامہ اقبالءَ چہ مولانارومیءَسان زرتگ،عبدالحمید عدمءَ چہ اختر شیرانی انچو سان زرتگ کہ بنداتءَ آئیءَ وتی پنّام اوں اختر ایر کتگ،احمد فرازءِ شاعریءَ فیض احمد فیض گندگ بیت۔(سیدہاشمی یا صبادشتیاریءَ بنداتءَچہ یک شاعرےءَ سان  زرتگءُ آئیءِ پنّام یےاوں وتی پنّامءَ کتگ،بلئے پکا نیاں کہ ایشانی تہا کئے بوتگءُ آ شاعرکئے بوتگ،کسے اگں زانت یے گرا من وتی نبشتانکءَ نوکازاں)۔
ماں لبزانکءَ بائد اِنت اے گپ مارا چہ زہنءَ ولگوج کنگی اِنت کہ امیر دوست ،منیر مومنءِ ”فوٹو کاپی انتءُ منیر مومن میرا جیءِ،یا قاضی ناصر کاظمیءِ۔امیت کناں منی برزءِ داتگیں درورشمئے سرا وتی سانءَ اوں دور دئینت۔
اصغر زہیر